De drie redenen waarom Beerschot Wilrijk dé voetbalclub van ’t Stad is

Iedereen die de voetbalclub Beerschot Wilrijk kent, twijfelt er niet aan. Dit is dé voetbalclub van de stad. Mensen die misschien nog niet zo op de hoogte zijn van de indrukwekkende geschiedenis en initiatieven van de club van de ‘Kielse Ratten’ hebben misschien nog wat meer informatie nodig om te beseffen dat de stad niet zonder deze club kan. We geven drie redenen.

1. De geschiedenis

Beerschot Wilrijk heeft een lange en indrukwekkende geschiedenis. De club is opgericht in 1921 en heette destijds KFCO Wilrijk. Later werd dit KFCO Beerschot-Wilrijk en tegenwoordig is de naam Beerschot Voetbalclub Antwerpen. Ze spelen thuis in het paars-wit en de uitwedstrijden worden gespeeld in wit-paars. Hier hebben ze ook hun bijnaam de ‘Purple White Army’ aan te danken. De voetballers van deze club hebben nog meer bijnamen, zoals de Mannekes, de Kielse Ratten of de Beren. De thuiswedstrijden worden in het Olympisch Stadion in Antwerpen gespeeld. Met een dergelijke lange geschiedenis is de club niet meer uit het stadsbeeld weg te denken.

2. One family

De slogan van de club is ‘One family’. Het streven is dat iedereen zich verbonden voelt met de club. Niet alleen de spelers, maar ook de trainers, de vrijwilligers, de bestuursleden, de supporters en de medewerkers. Om dit ‘One family’ gevoel te creëren en te versterken heeft de club meerdere initiatieven in het leven geroepen. Zo ondersteunt de club bijvoorbeeld het project van de supporter Pierre De Wispeleir die al jaren de Beerschotsupporters die kanker hebben helpt. Dit doen ze op verschillende manieren.

Ieder seizoen zijn er ook twee speler de ‘peter’ van dit project. Ook gebruikt de club zijn naam en het voetbal om mensen samen te brengen. Ze zijn een voorstander van maatschappelijk en verantwoord ondernemen. Ze werken hiervoor samen met de stad Antwerpen, met de Pro League en andere sociale partners. Ze spelen een actieve rol in de buurt van het Olympisch Stadion, bijvoorbeeld op lokale projecten in Wilrijk, Hoboken en op het Kiel. Younited Beerschot is er speciaal voor alle mensen die het moeilijk hebben, niet alleen voor de daklozen. Dit speciale team van de club krijgt iedere week een gratis training. Football Changes Lives is er voor de kansarme kinderen.

3. De supporters

De supporters dragen de club een warm hart toe en dat wordt door de club zeer gewaardeerd. De club doet er ook alles aan om dit nog clubgevoel nog eens extra te stimuleren. Het Beerschot AktieKomiteit, ofwel het BAK speelt hier ook een grote rol in. De 13 supporters vertegenwoordigen de verschillende supportersclubs en supportersverenigingen. De club en het BAK komen iedere twee maanden samen. Ook de speciale supportersavonden zijn geweldig. Na het stellen van de vragen aan het bestuur en de technische staf is er altijd tijd voor een gezamenlijk pintje. De interactie met de spelers is ook prima, de club doet er alles aan om de band tussen de spelers en de supporters te stimuleren. Bijvoorbeeld met de worstenbroden en appelbolavonden.

BEERSCHOT WILRIJK MILJAARDENONDEDJU!

Beerschot-WilrijkIk moet eerlijk zeggen dat ook al heb ik enkele posts geleden (intussen daterend van een dik jaar geleden) gezegd dat ze mij op het Kiel niet meer zouden zien. Tenminste dat zei ik, maar uiteindelijk, laat je je ploeg toch niet in de steek he, of wel? En eerlijk, het is uiteraard niet meer dezelfde ploeg qua als die in eerste klasse (logisch natuurlijk, dat is niet betaalbaar), uiteindelijk is een ploeg toch nooit 100% hetzelfde met inkomende en uitgaande transfers.

Wat maakt een ploeg dan wel? De sfeer en dus ook de supporters, dat maakt een ploeg. En hoewel ik in het begin van vorig seizoen maar half de uitslagen van Beerschot-Wilrijk volgde via hun facebookpagina, ben ik hier en daar toch een wedstrijd gaan meepikken, en uiteindelijk is er niet echt veel veranderd qua sfeer. Het is zelfs nog specialer geworden, omdat die spelers die op het veld staan eigenlijk ook maar semi-professionele voetballers zijn met nog een gewone dagtaak erbij ook. Met andere woorden mensen gelijk u en ik, alleen kunnen ze een beetje beter voetballen. Continue reading

Dees houdt ge toch ni voor mogelijk

kfco beerschot wilrijkKFCO Beerschot-Wilrijk? Wat een gedrocht hebben ze nu uiteindelijk gefabriceerd? En dan gaan spelen in 1e provinciale volgend jaar, mij zien ze daar toch niet verschijnen se. Beerschot zal voor altijd in mijn hart blijven, maar dit is voor mij toch geen Beerschot meer 🙁

Zoals het er naar uitziet gaan ze wel terug op het Kiel mogen shotten volgend jaar, en moeten ze dus niet naar da klein kot in Wilrijk …En dat doet me toch weer terug twijfelen, om toch … mjaaah. Ze hebben nu toch al redelijk wat abonnementen aan de man kunnen brengen: meer dan 1000 abo’s op 3 dagen tijd. Daar zitten ook paar maten van mij tussen, dus ik ga nog niet 100% neen zeggen 🙂 Maar 1e provinciale, jezus wat gaan ze met ons lachen volgend jaar. Vooral die losers van den Antwerp natuurlijk *zucht*.

Bleiten.

Ja, wat valt er meer te zeggen?! Bleiten he. Beerschot degraderen, hoe is het mogelijk. Als ge zoals ik al jaren fan zijt, supporter met heel uw hart, dan is dit echt wel pijnlijk. Er is serieus geknoeid daar. En aan de supporters zal het zeker niet gelegen hebben. Ik vind het werkelijk om van te gaan wenen. Ik word er depressief van. Het is zelfs zo erg dat ik eigenlijk niet eens meer wil gaan kijken, kunt ge dat geloven? De sfeer is ernaar, op en naast het veld. Andere maten van mij zijn krikkel, en dan is dat natuurlijk ook niet tof. Nee, echt. Miserie.

En weet ge waar ik ook moeilijk van wordt? Dat uitgelach van anderen. Lierse: hakken over de sloot, en toch durven die onnozel doen. Ge moet die commentaren in de krant lezen! Terwijl wij het misschien toch nog net wat meer hadden verdiend dan Lierse, daar ben ik wel zeker van. Echt waar, maar goed.

‘t Is nu niet anders, we zullen ermee moeten leren leven. Maar ik weet toch nog niet of ik een abonnement koop voor volgend jaar. Ik zal altijd supporter blijven, maar om daar weer pijn te gaan lijden een gans seizoen, daar bedank ik precies toch voor… Zijn er nog die denken zoals ik?

Bleiters van de Carré!

Ik lees vanmorgen efkes de nieuwsjes op de Gazet van Antwerpen, zit er daar ene te melken dat ‘m geweigerd werd in Carré de vrijdag. Wa nen bleiter. Ik werd ook geweigerd de zaterdag, moet ik nu ook alle gazetten gaan verwittigen? We waren in de vooravond naar de voetbal geweest en Beerschot had verloren (weeral onverdiend natuurlijk, damn, stoeme kakkers van KV!) en dus dachten we ons verdriet maar weg te gaan feesten achteraf. Eerst waren we op’t Kiel nog efkes pintjes gaan drinken (véél pintjes) en dan waren we naar de Carré afgezakt.

Wat een bende sukkelaars man! Eerst begonnen ze te zeveren dat er ene van ons groepje al teveel gedronken had. Komaan, ge gaat toch uit om te zuipen? Als ge u dààr zat zuipt met hunne vodka of rum of whatever, dan zal het wel niet uitmaken. Maar boehoe als ge al een paar pintjes gedronken hebt op een ander. En dan begonnen ze te lullen dat ik en mijne maat niet de juiste schoenen aan hadden. Man man man… Wij hadden gewoon sportieve schoenen aan, maar niks van die johnny All Stars of andere sloefkes. Allez soit, we mochten niet binnen. We zijn dan eerst nog wat op die parking blijven hangen maar dan werden we zowat half weggejaagd door die parkingwachters dus ja, dan zijn we maar vertrokken.

Terug naar’t Kiel dan maar. ‘t Café mee gesloten om een uur of half vijf. En waarschijnlijk veel meer plezier gehad dan tussen die foorjohnnen in de Carré. Met hun onnozele regeltjes. Zo heet zijn de grietjes daar ook ni.

Danny’s katertips!

Dit was me weer het weekendje wel… Zaterdag was het dus Lierse – Beerschot en ik ben gaan kijken. Ik heb niet zelf gereden en dus kon ik een stevig feestje bouwen want jawel: Lierse kreeg zwaar op zijn doos van Beerschot! BAAHAAA! Dikke feest! We zijn daar al begonnen met zuipen natuurlijk, in het stadion, en achteraf zijn we naar ‘t Kiel gereden om daar het feestje verder te zetten. Amaai. Ik weet eigenlijk niet meer hoe ik ben thuis geraakt… Volgens mij was het al licht aan het worden.

Zondag was dus zwaar. Heel zwaar. Ik heb nog nooit zo’n stevige kater gehad. Ik dacht dus, ik deel even mijn katertips. Misschien zijn er nog wel mensen die af en toe iets te vieren hebben.

  • Mijn ontbijt, hoeveel koppijn ik ook heb, bestaat altijd uit een goei pan spek met eieren. Dat is even wringen maar het helpt wel om de kater te verteren.
  • Als ik nog bij mezelf ben, drink ik ook een glas water voor ik ga slapen. Dit keer ben ik daar niet meer in geslaagd, omdat ik al te ver weg was, lol, maar dat is dus wel goed advies. Als je dat niet hebt gedaan, kan je de dag nadien best sloten water binnenkappen of een sportdrankje drinken. Die Aquarius werkt echt goed om terug vocht binnen te krijgen. Alcohol droogt uit.
  • Een wandelingetje en frisse lucht doen soms ook wonderen. En vooral ook echt wel rusten. Gewoon zien dat ge niet te veel boeiends te doen hebt. Anders is het zwaar. En als het niet uit te houden is, een aspirientje. ^^

Het kan me weinig bommen, het was het waard! ^^

Coulibaly buiten! HA!

Allez, ze hebben Coulibaly buitengesmeten. ‘t Zal nog eens geen tijd worden zeker! Los van wat hij allemaal al dan niet kan met de bal (in mijn ogen ook niet zo bijzonder veel maar kom): die gast was echt een rotte appel in de mand. (Whoohoow, zie mij beeldspraak gebruiken als een echte!) Echt een rotkereltje. Ambras stoken en ambras maken met iedereen, zoiets kan niet blijven duren. Allez, ik kon nu ook wel gewoon niet tegen die kerel zijne kop. Hatelijk arrogante smoel. En dat heeft echt niks met zijn huidskleur te maken – als ge racist zijt en voetbalsupporter, kan je beter een andere sport zoeken: superveel voetballers zijn buitenlanders. Maar gelukkig niet allemaal zo’n voze mannen.

Echt wel schitterend dat ‘m het nu in eerste klasse wel kan vergeten. Ik wist dat niet maar blijkbaar is er een wet die voorziet dat spelers die om dringende redenen ontslagen worden niet zomaar in hetzelfde seizoen kunnen starten bij een club in dezelfde reeks. Joke’s on you gast. En imho is het wel terecht dat als ge ne speler op zijn gezicht slaat, ge buiten ligt om dringende redenen. De ploeg doet kei veel om van een slecht imago af te komen, alle veiligheidsmaatregelen worden nauwkeurig opgevolgd, en de incidenten aan het stadion zijn echt zo goed als nihil, maar als de spelers dan wat op elkaar gaan beginnen timmeren, sjah… Waar eindigt het he?

Ik ben blij met de keuze die mijn ploeg heeft gemaakt. En dan nu: bergop!

Een op twaalf, maar het komt goed!

beerschotShit eh maat… Eén op twaalf zeg… 🙁 Ik had toch wel gehoopt dat we een sterkere start zouden hebben gekend maar het is niet… Nu hebben we natuurlijk de pech dat bij die vier al gespeelde matchen er twee bij waren die echt wel zwaar waren… Anderlecht en Club Brugge hebben we al gehad: vanaf nu kan het eigenlijk alleen nog maar bergop en daar ben ik dan ook van overtuigd.

En laat ons eerlijk zijn: de match tegen Club dit weekend was echt wel een sterke match! Van Beerschot bedoel ik dan wel, niet van die losers van Brugge! We hebben ze laten draven! Die eerste goal was onze eigen schuld maar daarna zijn we teruggekomen en hebben we ze schoon in een hoek gedrumd! En die supporters maar geïrriteerd geraken, hahaha! Ik denk dat de mannen wat moe werden tegen het einde toe, want als in de 76’e minuut die goal valt was de moed precies wat in de schoenen gezakt. Het is natuurlijk niet serieus: die fout had moeten gefloten worden. Echt weer typisch: precies of scheidsrechters durven niet meer als Club of Anderlecht op het veld staan. Allemaal met hunne kop in’t zand denk ik! En dan komaan, hoe lang heeft die toegevoegde tijd geduurd…?! En dan viel er nog een goal zeg… Mr ja, 2 of 3 tegendoelpunten, dat maakt op zich ook niet meer uit.

In ieder geval: ik stress nog niet. Wacht maar volgend weekend: we hakken Charleroi in de pan! Hahaha dat gaat een feestje wordeeeuuuhhh!