Een op twaalf, maar het komt goed!

Eén op twaalf, dat doet pijn. Ik had op een sterkere start gehoopt, maar het zit er voorlopig niet in. Het is ook pech dat er onder de eerste vier wedstrijden twee zware tegenstanders zaten: Anderlecht en Club Brugge hebben we nu gehad. Vanaf hier kan het alleen nog bergop, en daar ben ik van overtuigd.

Eerlijk is eerlijk: de match tegen Club was sterk, van Beerschot dan toch. We hebben ze laten draven. Het eerste doelpunt was onze eigen schuld, maar daarna zijn we teruggekomen en hebben we ze in hun eigen hoek gedrukt. In de slotfase zakte de moed wat in de schoenen toen de goal viel in minuut 76. Dat daar een fout had moeten gefloten worden, vind ik nog steeds. Alsof scheidsrechters het niet meer durven als Club of Anderlecht op het veld staat. En wat heeft die toegevoegde tijd lang geduurd…

Ik stress nog niet. Volgend weekend wacht Charleroi, en dat wordt een feestje.